Yellow Family | Samen opvoeden
22288
post-template-default,single,single-post,postid-22288,single-format-standard,qode-social-login-1.0.2,qode-restaurant-1.0,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.6,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.2,vc_responsive
 

Samen opvoeden

Samen opvoeden, hoe gaat dat in de praktijk?

 

Gebruiksaanwijzing

Een kind wordt niet geboren met een gebruiksaanwijzing. Je eigen visie, normen en waarden bepalen de uiteindelijke opvoeding. Deze aanpak is gebaseerd op je eigen opvoeding, je belevingswereld en uiteraard je karakter.

Aangezien jij en je partner een andere opvoeding hebben gekregen, zullen jullie ook anders tegen bepaalde opvoedsituaties aankijken.

Dat hoeft niet direct voor problemen te zorgen, maar het kan wel enigszins irritatie of vragen oproepen.

 

Waarom reageert jouw partner bijvoorbeeld boos als je kind niet opschiet tijdens het aankleden? Of waarom geeft je partner toch iedere keer een koekje als hij weet dat jullie bijna gaan avondeten?

 

Grote opvoedingssituaties

Het is geen ramp wanneer jullie bij bepaalde opvoedsituaties van mening verschillen, daar kan aan gewerkt worden. Wel is het belangrijk dat jullie op dezelfde lijn zitten als het gaat om de basis van de opvoeding. Hierover kunnen jullie met elkaar in gesprek. Bespreek met elkaar hoe jullie eigen opvoeding is geweest. Wat mocht je als kind wel of niet? Welke normen en waarden heb jij meegekregen van je ouders? Welke normen en waarden wil jij meegeven aan je eigen kind? Wat wil jij anders doen dan je eigen ouders? Bepaal samen hoe jullie omgaan met zaken als schoolwerk, bedtijd, schermtijd, sociale contacten, bord wel/niet leegeten, oplossen van conflicten, et cetera. Oftewel, bespreek met elkaar de grootste opvoedingssituaties.

 

Natuurlijk zijn er dan nog kleinere opvoedzaken die kunnen opdoemen. Hoe ga je hiermee om als je op dat moment van mening verschilt?

 

Blijf communiceren! 

De eerste regel: blijf in harmonie met elkaar communiceren!

 

Geen van allen (jij, je partner, je kind) heeft er wat aan als een meningsverschil eindigt in een discussie of ruzie. Word jij bijvoorbeeld boos op je partner, omdat hij geïrriteerd is op je kind omdat hij zich niet snel genoeg aankleedt? Er ontstaat dan niet alleen een ruzie, maar je kind komt ook in een loyaliteitsconflict. Papa was misschien even niet zo lief, maar het is niet leuk dat mama daarom boos wordt.

 

Geweldloze communicatie

Marshall Rosenberg heeft daar een mooie methode op bedacht: geweldloos communiceren. Deze methode gaat uit van vier stappen:

    1. Waarneming. Je benoemt wat je ziet, zonder te oordelen of veroordelen. Je zegt bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat je boos wordt op Marietje.’
    2. Gevoel. Je verwoordt hoe jij je bij die waarneming voelt. Bijvoorbeeld: ‘Ik voel mij daar niet prettig bij, ik vind dat niet eerlijk voor Marietje.’
    3. Behoefte. Wat is jouw behoefte? Bijvoorbeeld: ‘Ik hou het graag rustig en gezellig in huis.’
    4. Verzoek. Wat heb jij van de ander nodig, om in jouw behoefte te kunnen voorzien? ‘Ik zou graag willen dat je rustig verzoekt of Marietje zich sneller wilt aankleden, omdat jij op tijd op je werk moet zijn.’

 

Met deze manier van communiceren vermijd je de woorden JIJ, JE, JULLIE, NOOIT, ALTIJD. Je oordeelt namelijk niet over de ander, je blijft bij je eigen waarneming, gevoel en behoefte. Omdat je op deze manier communiceert, is het voor je partner gemakkelijker om in jouw behoefte te voorzien, door te luisteren naar jouw verzoek.

 

Dit voorbeeld is natuurlijk behoorlijk in scène gezet, geweldloos communiceren is een kwestie van oefenen. Het belangrijkste is dat je erop let dat je de ander niet veroordeelt!

 

De ik-boodschap 

Ook Thomas Gordon heeft een methode geïntroduceerd om op een harmonieuze manier te communiceren binnen het gezin. Een belangrijk aspect uit zijn methode is de ‘ik-boodschap’. De ik-boodschap lijkt op de geweldloze communicatie, je verwoordt namelijk je gevoelens vanuit jezelf. Jij vindt het vervelend dat je partner geïrriteerd reageert. Door bij je eigen gevoel te blijven, val je de ander niet persoonlijk aan. Zeg dus liever ‘ik vind het vervelend dat Marietje overstuur raakt van jouw reactie’, dan ‘je reageert altijd zo geïrriteerd, daarvan raakt Marietje overstuur.’ Een ander belangrijke les van Gordon is actief luisteren. Komt het bij jullie ook wel eens voor dat je de opmerking van je partner verkeerd interpreteert, oftewel codeert? Door actief te luisteren, check je bij je gesprekspartner of jouw codering correct is.

 

Voorbeeld:

Dochter: Wanneer is het eten klaar, mam?

Moeder denkt dat dochter dat vraagt zodat ze nog even met haar vriendin kan bellen.

Moeder: Je wilt zeker nog even met je vriendin bellen? → actief luisteren

Dochter: Nee, ik heb honger, dus ik hoop dat we snel kunnen eten.

Moeder: Oke, neem anders even een appel, we gaan over een uurtje eten.

 

Moeder heeft door actief te luisteren kunnen achterhalen dat dochter niet haar vriendin wilde bellen, maar echt behoefte had aan eten.

 

Een verschil van mening hoort erbij

De ik-boodschap en de elementen van geweldloos communiceren zijn allemaal bedoeld om de communicatie binnen een gezin te verbeteren. Een verschil van mening binnen de opvoeding hoort erbij en dat is ook niet erg. Je kind krijgt daardoor ook mee dat ieder mens anders is en anders denkt. Komen jullie er bij bepaalde situaties echt niet uit? Leg dit dan ook uit aan je kinderen. Je hoeft je eigen mening niet te veranderen in die van je partner als je er niet volledig achterstaat. Kinderen hebben liever eerlijke ouders, die in harmonie met elkaar communiceren!

 

No Comments

Post a Comment

WhatsApp chat